OVER MIJ

Op mijn 23e jaar stond ik met een recept van de KNO arts weer buiten. Op dat recept stond: Phonak gehoorapparaten afstellen bij patiënt.

Wat voelde ik mij oud, ellendig en vooral heel onzeker met dat briefje in mijn hand. Twee gehoorapparaten….zwart op wit.

Dapper als ik ben, draag ik sinds die tijd mijn gehoorapparaten. Want relativeerde ik, als je slecht ziet draag je toch ook een bril?

By the way de diagnose die ik gekregen had, is otosclerose, een progressieve gehooraandoening die ervoor zorgt, helaas, dat mijn gehoor steeds slechter wordt in de loop der jaren.

Na enkele jaren kreeg ik last van een irritante pieptoon, ook wel tinnitus. Wat ik ook deed, weggaan ging het niet. Ik sliep hierdoor steeds slechter en maakte mij de hele dag kwaad over die piep. Waarom had ik nu toch altijd herrie in mijn hoofd en werd het nooit stil. 

Het maakte mij bang en angstig dat het nooit meer zou overgaan.

De stress in mijn lijf bereikte een hoogtepunt. Naast dat mijn oren mij in de steek lieten, bleek mijn relatie niet erg stabiel te zijn en voelde ik mij hierdoor super schuldig naar mijn kinderen. Ik probeerde te redden wat er te redden viel, tegen beter weten in en dat lieten mijn oren mij weten. Op het een en andere moment hoorde ik de geluiden als een slecht afgestelde radio, dan weer hard dan weer zacht en alles vervormd. Het geluid van een waterstraal, krant, stemmen, muziek, auto’s eigenlijk alle geluiden deden zeer.

Ik kan je vertellen dat ik toen de weg kwijt was. Wanneer werd het weer stil in mijn hoofd?

Mijn KNO arts verwees mij door naar een psycholoog. 

De psycholoog zou een specialist zijn op dit gebied, dus ik was in goede handen en alles zou goed komen, dacht ik. Na twee gesprekken vertelde zij mij dat ik er maar rekening mee moest houden dat ik arbeidsongeschikt zou worden verklaard.

Daar zat ik dan 43 jaar oud. Ik kreeg geen enkel handvat om verder mee te kunnen, alleen een harde dreun. Even voelde ik mij verslagen en wilde ik onder een deken op bed blijven liggen. Alleen dat voelde zo niet goed!!

Ik ben een vechter en een doorzetter met de wens iets te maken van het leven. Ik nam de beslissing om het heft in eigen hand te nemen. Ik wilde mijn spanning, stress en angsten weer de baas worden. 

Na mijn zoektocht: wie ben ik nu eigenlijk en hoe ga ik om met mijn wankele gehoor is het gelukt om mijn spanning en stress onder controle te krijgen.

Weet je? De piep is er nog maar ik kan er mee omgaan, in combinatie met goede gehoorapparaten. Het leven is weer leuk! Ik werk weer fulltime en ik heb een eigen praktijk die ik steeds verder uitbouw. Hoe gaaf is dat!!

Zoals je misschien al wel een beetje kunt lezen in mijn verhaal ben ik een doorzetter met een Westlandse mentaliteit: direct, recht voor zijn raap, soms wil ik net iets te snel of praat ik te veel en beschikt ik over een dosis humor.

Wanneer je mij zou kennen dat zou je weten dat ik een voorliefde voor auto’s heb met een afwijkend model.

Je zou weten dat ik een teckel in huis heb rondlopen die soms net iets te veel lawaai maakt.

Je zou weten dat ik een kei ben in mooie spullen scoren op Marktplaats.

Ik kan je, last but not least, echt verzekeren dat ik misschien niet zo goed kan horen, maar wel heel goed kan luisteren.